Op 2 mei 1949 werd de oprichting van de parochie Sint-Jozef Bloemendaal ondertekend. Op 27 augustus van dat jaar volgt de kerkelijke erkenning en werd E.H. Hendrik Van Gaal de pastoor van de nieuwe parochie. Daarvoor behoorde de wijk Bloemendaal tot de Sint-Cordulaparochie. Dhr. Janssens, directeur van de Antwerpse Gasmaatschappij, geeft op 1 september de toelating om de schuur, gelegen langs de Paalstraat voorbij de toenmalige gasketel, tot noodkerk in te richten. Vrijwilligers verbouwden het zogenaamde “Schuurke” tot een bescheiden kerk.



De noodkerk ‘het Schuurke’, foto Maria De Corte


Reeds op zondag 17 september 1950 vond de eerste Chirovergadering plaats, buiten achter het Schuurke, met als eerste groepsleider Arthur Bossers. Waarschijnlijk was de kerk nog in volle aanpassing.  Ook Jef Maes (geboren 1940) was er van in het begin bij. In deze volle expansie dacht men meteen aan een zangkoor. Achter het Schuurke was een barak, waarnaar het harmonium uit de kerk verplaatst werd. Bij goed weer hadden de repetities in open lucht plaats. De organist was Marcel Trimbos (geboren in 1921 te Berchem en overleden in 1967 te Borgerhout). Deze blinde musicus was tevens stadsbeiaardier van Turnhout en woonde in Deurne.


(Volgens gegevens van de Heemkring Hogescote (Kapellen) woonde Marcel Trimbos in Turnhout, waar hij trouwens de beiaardier was. Hij schreef onder andere een operette (info: Nieuwe Gazet van Aalst, 14 september 1984, p. 11.)


Mijnheer Trimbos kwam met de tram naar Schoten en iemand van het zangkoor ging hem afhalen aan de tramhalte voor het café ‘de Pelikaan’ van Jo De Weerdt in de Theofiel Van Cauwenberghslei. Bij slecht weer en in de winter hadden de repetities plaats in de garage van Bonaventura Cloostermans, ‘den Thuur’ genoemd, in de Boekweitstraat nr. 30. Thuur was nogal ‘ne stille’, maar zijn vrouw Marie was heel actief, onder andere bij de Vrouwengilde. Zoon Charel Cloostermans zong ook mee in het koor.


Pastoor Van Gaal was de bezieler van het muzikale leven in de parochie. In de naoorlogse periode moest het sociale leven terug opstarten en men was blij aan nieuw verenigingsleven te kunnen deelnemen. Er werd een kinderkoor opgericht, waarin Jef Maes bij de sopraanstemmen van de partij was. Het zangkoor voor de zondagse eucharistievieringen bestond alleen uit mannen, er mochten geen meisjes deelnemen. Alleen met Kerstmis werden zij toegelaten. Het repertoire was in die tijd voornamelijk Gregoriaans.



Hendrik Van Gaal als dirigent


De bas (naam spijtig onbekend)


Pastoor Van Gaal zorgde voor een culturele noot, door het repertoire van het zangkoor uit te breiden met liederen van Schubert, Giuseppe Verdi en andere componisten. Jef Maes kent de Nederlandse versie van de Blauwe Donau nog van buiten. Er werden belcantoavonden georganiseerd in de zaal Forum en de opbrengst kwam ten goede van de parochie. De opkomst bij deze voorstellingen was groot; er werd telkens opgetreden voor een volle zaal.



Jef Maes herinnert zich een optreden in de school van de Zusters Kindsheid Jesu en ook het verzorgen van de muzikale begeleiding bij de Eucharistieviering in Gierle, met ’s avonds een belcantovoorstelling. In de loop van de dag ging men in Turnhout naar een beiaardevocatie luisteren, verzorgt door Marcel Trimbos. In de Forum werden Kerstspelen opgevoerd, begeleid door het zangkoor. Pastoor Van Gaal was naar een openluchtvoorstelling van een Passiespel in Sint-Niklaas gaan luisteren en wilde zulk opzet ook verwezenlijken te Schoten. Men koos dan toch maar voor de locatie van de Forum. Een jong meisje speelde telkens de rol van Onze-Lieve-Vrouw en bleef daarna de bijnaam van ‘Lieve Vrouwke’ behouden. Rosette en Rita Bosmans speelden de rol van engelen. Jef Maes moest dan met zijn sopraanstem, vanachter het gordijn, “Nu zijt wellecome, Jesu lieve Heer” zingen, terwijl Maria en Jozef op het toneel kwamen.



We noteren nog even dat in de advent van het jaar 1954 het lied van Onze-Lieve-Vrouw van Bloemendaal voorgesteld werd. De tekst is van Bert Peleman en de muziek van Armand Preud’Homme. Na het vertrek van pastoor Van Gaal in 1958 nam dirigent Van de Vliet het dirigentschap op zich. De repetities gingen door in ‘de Vlaamse Zaal’, maar de akoestiek was daar niet goed. Daarna werd er gerepeteerd in een soort refter achter in het gebouw van de kerk, waar later het altaar gestaan heeft. Pastoor Geerooms was minder muzikaal gericht en de geestdrift van het zangkoor verminderde in de beginjaren 60.



Met dank aan Jef Maes.








Webmaster: Jos Megroedt

This site is hosted by: Hosting Photography.


Wijk Atheneum Schoten